Holebi moslims uitgehuwelijkt tijdens familiebezoek
Net zoals bij heterorelaties arrangeren families van Marokkaanse of Turkse origine soms het huwelijk van hun homoseksuele zoon of dochter. Vooral nu, in de zomer, stijgt het aantal gevallen van huwelijksdwang.
Families met roots in het buitenland bezoeken dan hun land van herkomst en combineren dat met het bespreken van het huwelijk van hun kind. Als die valt op iemand van hetzelfde geslacht, wordt daar geen rekening mee gehouden.
“Het is moeilijk om te zeggen hoeveel holebi's worden gedwongen om te huwen, omdat de materie nauwelijks aan het daglicht komt”, klinkt het bij de Cel Schijnhuwelijken van Gent. “Mensen die aangifte komen doen van schijnhuwelijken vertellen tijdens het interview wel af en toe dat ze ertoe werden verplicht omwille van hun geaardheid.”
“Bij moslims ligt homoseksualiteit gewoonlijk erg gevoelig”, zegt Yves Aerts van holebikoepel Çavaria in De Standaard. “De meeste allochtone holebi's leiden een dubbelleven en komen zelden uit voor hun geaardheid. Dat wil niet zeggen dat het niet is geweten. Ouders of broers en zussen zullen op de hoogte zijn. Er wordt alleen niet over gesproken. In extreme gevallen leidt dat taboe tot een gedwongen huwelijk. De familie doet alsof het wel zal overgaan.”
De jongeren zitten gewrongen tussen hun eigen persoonlijkheid en de gewoontes van de gemeenschap. Het geluk van hun ouders is minstens even belangrijk als dat van henzelf. Er zijn er maar weinig die zich daaruit kunnen lostrekken of zich ermee kunnen verzoenen.
“Het zullen er geen tientallen per jaar zijn, maar er duiken toch regelmatig verhalen op van homoseksuele moslims die verplicht worden te trouwen met iemand van het andere geslacht”, zegt Aerts. “Zo was er een Turkse jongen die tijdens de zomer naar Turkije trok en gehuwd terugkwam. Hij verdween dan een tijdje uit het holebiwereldje. Uiteindelijk is hij gescheiden van zijn echtgenote. Zijn huwelijk beschouwde hij wel als een ontsnappingsmiddel. Door te trouwen voldeed hij aan de vraag van de familie. De scheiding toonde dat het huwelijk niet werkte. Voor de buitenwereld kunnen daar honderden redenen voor zijn.”
Die familiale druk om te trouwen is erg groot. “In allochtone middens leeft nog sterk het ‘huisje-tuintje-boompje’-syndroom”, zegt Saïd van de allochtone holebivereniging Merhaba in de krant. “Holebi's huwen omdat zij of hun familie denken dat ze zullen ‘genezen’. Voor ouders is het ook een middel om zich te beschermen tegen roddels. De jongeren zien geen uitweg meer en willen het imago van hun ouders niet schaden.”
“Een gearrangeerd huwelijk maakt twee mensen ongelukkig. Je moet ook denken aan de tegenpartij: op een gegeven moment zal die ook snappen dat er iets niet klopt.”
“Huwen in het land van herkomst maakt de situatie alleen maar erger. Het is wel begrijpelijk dat ze ervoor kiezen om te trouwen met iemand uit hun eigen cultuur. Als je dan op vakantie bent in Marokko is het een logische manier om kennis te maken met je aanstaande. De vraag is dan wat die tijdelijke oplossing over vijf jaar nog zal betekenen.”
