Parket geeft zelden gevolg aan discriminatieklachten
Het Centrum voor Gelijkheid van Kansen kreeg vorig jaar 30 procent meer klachten. Toch geven de parketten aan nog geen 2 procent gevolg. "Magistraten zijn niet goed ingelicht over de wetgeving", zegt directeur Jozef De Witte.
In 2009 noteerde het Centrum 2.888 meldingen van discriminatie, onder meer van holebi’s. Die klachten gaven aanleiding tot het openen van 1.859 dossiers. “Niet elke klacht is daadwerkelijk een geval van discriminatie volgens de wetgeving”, legt De Witte uit. “Scheldt je buurman jou uit voor 'vuile homo', dan kan je daar juridisch weinig tegen beginnen.”
Driekwart geseponeerd
“Parket en politie zijn niet altijd even goed op de hoogte van de antidiscriminatiewetgeving”, aldus De Witte. “Het zou goed zijn als er per politiezone een referentieagent komt die specifiek met gevallen van discriminatie bezighoudt.” Een antiracismezaak tot voor de rechter krijgen is immers vaak een huzarenstukje. Meer dan vier op de tien zaken stranden bij gebrek aan voldoende bewijzen. “In zowat tien procent van de gevallen is zelfs de dader niet bekend. Als iemand 's nachts je huis bekladt met een racistische slogan, wat is de kans dat je de dader achterhaalt?”, werpt De Witte op.
Heeft het dan wel zin om een klacht in te dienen? “Dankzij de meldingen schuift de grens op van wat mensen aanvaardbaar vinden”, meent De Witte. “Denk aan het protest toen ING een leeftijdsgrens wou invoeren waardoor 60-plussers per week niet meer dan 1.000 euro kunnen afhalen. Vroeger zouden velen zich nooit vragen gesteld hebben bij discriminatie op basis van leeftijd.”
