Met weemoed denk ik terug aan de eerste Land Rover Freelander: het was de eerste test die ik deed en waar ik over schreef voor een plaatselijk homoblad. Ik mocht de wagen gedurende twee uur gebruiken van een garagist.
Nu, meer dan acht jaar later en voor de meest bezochte gay site van het land, stelt de invoerder mij gedurende een week een nieuwe, oranje Freelander ter beschikking in HSE-uitvoering. Laat ons dus even kijken of er in die tijd veel veranderd is.
Design
Land Rover en Range Rover, dat eigendom is van Ford maar binnenkort verkocht wordt aan het Indische Tata, evolueerde de jongste jaren van pure terreinwagenbouwers naar luxe terreinwagenbouwers zonder afbreuk te doen aan de terreincapaciteiten van zijn wagens. De nieuwe Freelander moest dus mee met die trend en wordt een stukje hoger gepositioneerd ten opzichte van de concurrenten. Dat lukt wonderwel: de koets werd wat exclusiever, naar het voorbeeld van de grote familieleden. Hoog op z’n poten, met zijn stoere bumper, grote lichten, honingraat radiatorrooster en motorkap die over het koetswerk gedrapeerd lijkt ziet hij er potig uit. Ook de rest van het koetswerk is hoekig en straalt een stoere “cool” uit. In de oranje kleur van mijn testexemplaar zag hij er bovendien nog trendy en hip uit ook.
Binnenin
Niets in het interieur van de moderne SUV doet nog vermoeden dat je met een 4 x 4 op de baan bent. Instappen doe je via grote deuren en eens plaatsgenomen op de comfortabele zetels, geniet je van het uitzicht dat eigen is aan dit soort wagens: hoog en droog. Voor je neus bevindt zich een vierspakig stuur, met daarachter drie klokken met de nodige informatie over het rijden. Starten doe je met een startknop. Op het dashboard bevinden zich twee verluchtingsmonden met daartussen het optionele navigatiesysteem met touchscreen en daaronder de bediening voor de radio en de airco. Het enige element dat in deze wagen herinnert aan het 4 x 4-rijden, is de selectiedraaiknop van het Terrain Response. Daarmee geef je de ondergrond aan waarop je op rijdt (klassiek, sneeuw, modder en zand) en pas je de auto aan de rijomstandigheden aan. Een knap systeem dat zeker het vermelden waard is.
Onder de motorkap
Land Rover geeft je de keuze uit één benzine- en één dieselmotor. De benzine is een 3,2 liter grote V6, en zal in ons verdieselde landje niet zoveel verkopen. De diesel daarentegen zal in België de beste verkoopcijfers kunnen voorleggen. Ook in mijn testexemplaar was deze diesel van 2,2 liter te vinden. Hij levert 150 of 160 pk, afhankelijk of je wat meer belastingen wil betalen aan vadertje staat, en een aangenaam koppel van 400 Nm bij 2000 toeren. Dat maakt dat deze Freelander 2 uitermate romig rijdt. Nooit krijg je het gevoel dat er kracht te kort is; onder alle omstandigheden was deze wagen gewillig en krachtig. Ook het gewicht (een forse 1.770 kg) speelt deze wagen geen parten. En ook het onderstel van de Freelander doet zijn duit in het zakje: het lijkt wel of je met een gewone berline op de baan bent. Nooit krijg je het gevoel dat je met een camion op de baan bent. Bovendien heeft deze Land Rover Freelander de beste cijfers in zijn categorie voor wat betreft de op- en afrijhoeken en de doorwaadbare diepte, als je de geasfalteerde wegen verlaat en de bossen intrekt.
Conclusie
Een wagen die rijdt als een berline, met heel wat opbergruimte, de voordelen van de verhoogde zitpositie, en daarbovenop de mogelijkheid om ook nog de gewone wegen te verlaten: het is een coherent geheel geworden, met heel wat uitstraling en vooral veel gebruiksgemak. Maar daar moet je in basisuitvoering wel een aardige 31.500 euro voor neertellen. Het hoogste uitrustingsniveau moet voor 41.300 euro over de toonbank gaan. En dan kan je je nog eens serieus uitleven in de optielijst, waardoor de factuur nog kan oplopen.
