De ‘Gay Car of the Year’ 2006 heeft er een grote broer bij. En deze keer nog wel eentje mét kofferruimte: de Mini Clubman. Ik mocht een blauw metaalkleurig exemplaar testen met de zwaarste benzinemotor: de Cooper S.
De gewone Mini werd nog maar net hertekend na een loopbaan van ongeveer zeven jaar. BMW, het moederhuis van Mini, hield het echter allemaal heel subtiel. Een succesnummer herteken je immers niet al te ingrijpend. Het bleef dan ook bij licht hertekende lichten en bumpers en een iets langere wielbasis. Op die nieuwe wielbasis werd meteen een derde koetswerk ontwikkeld, na de gewone Mini en de Mini cabrio: de Clubman.
Je zou dit nieuwe koetswerk een ordinaire break kunnen noemen, maar dat is het helemaal niet geworden. BMW was het namelijk aan het trendy imago van de Mini verplicht om van dit ontwerp iets speciaals te maken. Zo is de kofferklep geen gewone kofferklep geworden, maar 2 deurtjes die toegang verlenen aan de kofferruimte. En als klap op de vuurpeil is er aan de rechterkant een klein derde deurtje dat tegen de richting opent: een zogenaamde ‘suicide door’. De wielbasis werd wat langer ten opzichte van de gewone Mini, waardoor de beenruimte van de achterpassagiers een beetje groeide, en de kofferruimte nu eindelijk een kofferruimte mag genoemd worden. Verder worden de zijkanten en de achterkant gekenmerkt door strakke lijnen die verzacht worden met leuke details, zoals de ovale uitsparingen voor de deurklinken, de twee ronde chroom uitlaatpijpen en de bolle spiegels.
Onder de motorkap
De Mini Clubman is verkrijgbaar met twee benzinemotoren en één dieselversie. De topversie is de Cooper S, die beschikt over een 1.6i die samen met Peugeot ontwikkeld werd en die ik reeds kon testrijden in de 207RC, een test die je ook op deze site kan lezen. Deze 1.6i ontwikkelt 175 pk en 260 Nm vanaf 1600 t/minuut. Indien gewenst, kan je in België ook kiezen voor een versie met 163 pk, zodat dat je wat minder belastingen moet afdragen aan Vadertje Staat.
Maar dat neemt niet weg dat deze motor bruist: van 0 naar 100 ga je in 7,6 seconden en je acceleratie wordt pas gestopt bij 224 km/u. Aardige prestaties die heel wat rijplezier opleveren en de bestuurder bij elke rit een glimlach op de lippen toveren. Want ook het onderstel en de zesversnellingsbak dragen hun steentje bij tot de pret.
Of je passagiers even blij uit de wagen zullen stappen is nog maar de vraag. Want de ophanging is beenhard. Op perfecte wegen valt het allemaal nog wel mee, maar eens de ondergrond er gehavend bijligt, met putten, riooldeksels en dwarsnaden, wordt het plaatje al iets minder rooskleurig. Gelukkig kunnen de degelijke stoelen nog een en ander verdoezelen en is de geluiddemping vrij van kritiek.
Binnenin
Ook het interieur is hip en trendy. Alleen al instappen naar de achterbank via het kleine derde deurtje doet de hoofden van voorbijgangers verbaasd draaien. Eenmaal gezeten, heb je als bestuurder een driespakig stuur en één klok voor je neus. Die klok bevat de toerentellen en de boordcomputer. In het midden van het dashboard zit een tweede klok. Die is zo immens dat het een blikvanger van formaat is. Ze bevat de kilometerteller, de benzinemeter en de radio. De rest van de knoppen voor de airco, de bediening van de ramen, e.d. zitten mooi opgesteld in de middenconsole en de dakhemel.
Alles is netjes afgewerkt en straalt kwaliteit uit. Toch zijn er ook enkele opmerkingen te melden: voor een auto met zo’n sportief karakter verwacht je dat er toch een olie- en watertemperatuurmeter aanwezig zijn. Maar die blinken dus uit door hun afwezigheid. Nog een minpuntje dat het vermelden waard is, is de afstandsbediening van de auto: de knopjes voor het openen en sluiten en het ontgrendelen van de koffer zijn zo minuscuul dat je er telkens moet naar zoeken, en dat is niet zo leuk in een donkere garage of ’s avonds.
Conclusie
Hip en trendy én gebruiksvriendelijk. Dat zijn zo’n beetje de codewoorden geweest voor de ontwerpers van deze Mini Clubman. Ze zijn er in geslaagd een uitermate moderne stadsauto te ontwerpen met de looks van vele jaren geleden. En dat is nu net de charme van deze auto. Samen met de levendige en aangename motor, zorgt deze wagen voor een leuke ervaring.
De Mini Clubman Cooper S moet over de toonbank gaan voor een slordige 26.050 euro. Dat is al een serieus bedrag, maar het wordt nog erger van zodra je de optielijst er bij neemt en enkele leuke items aankruist. Maar wat hadden we anders verwacht van een dochter van BMW.
