Ze hebben een zware taak: hun saaie voorgangers doen vergeten en een jonger publiek aanspreken. Hun wapens: een vlottere designtaal en een betere uitrusting. Een vergelijkende test van de Opel Agila en Hyundai i10.
Design
De nieuwe Opel Agila heeft de zwaarste taak om zijn voorganger te doen vergeten. De eerste versie werd wel eens vergeleken met een omgevallen ijskast met wielen onder. Niet echt flatterend, en niet echt overtuigend om een jong publiek aan te spreken. De nieuwe Agila werd dan ook ontworpen op een wit blad papier, samen met zijn tweelingbroer: de Suzuki Splash.
En het resultaat mag er wezen. Een groot radiatorrooster met verchroomde lat, geflankeerd door heldere spoelvormige lichten die hoog op de flanken doorlopen, een hoge daklijn die deze wagen de looks van een kleine eenvolumer geven, de grote raamoppervlakken en de rechte achterklep die geflankeerd is door langwerpige lichtblokken die lichtjes naar voor wijzen. Dat zijn de belangrijkste kenmerken van deze wagen, die er daarmee meteen een stuk jonger en hipper uitziet. Bovendien is het interieur makkelijk bereikbaar dankzij de grote deuren en de grote achterklep.
De nieuwe i10 moet de Atos doen vergeten en is met zijn 3.56 meter, 18 cm korter dan de Agila. Toch is ook deze i10 een evenwichtig design geworden. Amandelvormige koplampen met een stoere bumper en groot radiatorrooster maken deze i10 meteen herkenbaar als een product van Hyundai. In profiel heeft deze i10 wel wat minder de looks van een eenvolumer. Ook al omdat hij 5 cm lager is dan de Agila. Achteraan zijn het spoilertje met stoplicht en de uit de kluiten gewassen koffergreep de meest opvallende elementen.
Beide beschikken over een koffer die 225 liter groot is. Maar als de banken neergelegd zijn wint de Agila het van de i10 met 1050 liter tegenover 889 liter. Bovendien bekom je in de Agila een vlakke laadvloer als de banken neerlegt, wat bij de i10 niet het geval is.
Onder de motorkap
In beide exemplaren had ik gekozen voor een diesel met 75 pk. De Hyundai haalt dat vermogen uit een 3 cilinder van 1120 cc groot. Het koppel bedraagt maximum 152 Nm bij 2000 toeren, en dat zorgt er voor dat deze i10 zich vlot kan voortbewegen. Ook wat betreft het verbruik valt deze Hyundai heel goed mee, want met een normverbruik van 4,3 liter ben je echt wel zuinig op weg.
Maar ook in de Agila beschik je over een prima motor. Hij heeft 4 cilinders die samen goed zijn voor 1248 cc en die produceren een koppel van 190 Nm bij 1750 toeren. Dit hogere cijfer bij lagere toeren, zorgt er voor dat de Agila zich nog wat vlotter laat bedienen. Ook al omdat de Opel een voorsprong heeft voor wat betreft het gewicht. Wat verbruik betreft hinkt hij wat achterop met een normverbruik van 4,5 liter per 100 km.
Alleszins bewegen beide auto’s zich heel soepel in onze dagelijkse stadsjungle. Bovendien kan je met deze wagens gerust eens een langere trip plannen en de autosnelweg opzoeken. Daar schrikken ze geen van beide voor terug aangezien ze een behoorlijke topsnelheid kunnen bereiken, namelijk 165 km/h voor de Agila en 163 km/h voor i10.
Ook het comfort valt in beide wagens zeer goed mee. Je waant je in een wagen van een klasse hoger, met een verzorgde wegligging, goed steunende zetels en een behoorlijke geluidsisolatie. Enkel in de i10 kan dat laatste nog wat beter, omdat de 3 cilinder een heel specifiek geluid produceert, dat wat makkelijker hoorbaar is.
Binnenin
Instappen doe je in beide wagens via grote gemakkelijke deuren. Bij de Agila zit je wel wat hoger, zodat de instap nog wat makkelijker verloopt.
Het dashboard van de Agila is een leuke ervaring. Leuke kleuren, aangename materialen, een mooie vormgeving van de middenconsole, een aangenaam in de hand vallende versnellingspook die bovenop de middenconsole staat, goed zittende zetels,... Aan alles is gedacht om het leven in deze Opel zo aangenaam mogelijk te maken. Bovendien kan de Agila uitgerust worden met enkele aangename snufjes, zoals een manuele airco, een radio/cd met mp3-speler centrale deurvergrendeling en elektrische ruiten vooraan. Jammer is dat je moet bijbetalen voor een levensreddend item als een ESP. Wanneer zijn de autoconstructeurs de Europese wetgeving eens voor en bieden ze dit standaard aan?
Van het interieur van de i10 wordt een mens een stuk minder vrolijk. Grijs en zwart zijn de hoofdkleuren in deze auto en dat werkt een beetje op het gemoed. Niet dat de i10 niet goed in elkaar steekt. Verre van. Het ontwerp is eveneens zeer mooi te noemen en alles zit op de juiste plaats. En net als bij de Agila, zit de versnellingspook bovenop de middenconsole, waardoor deze perfect in de hand valt. Bovendien beschikt de i10 over heel wat handige bergvakken die het leven aangenaam maken. Ook de zetels zijn een vermelding waard, want die vallen op door hun goede steun.
Over de koffer had ik het eerder al, maar wat ik nog niet vermeld heb, is dat de koffer van de Agila net dat ietsje praktischer is. In beide wagens zijn de achterzetels in ongelijke delen neerklapbaar. Maar bij de Agila ontstaat daardoor een vlakke laadvloer, terwijl dat bij de i10 niet het geval is. Bovendien heeft de Agila nog een extra bergvak onder de laadvloer. Voorbeeldig noemt men zoiets.
Conclusie
Met beide wagens is het een plezier om te rijden. In de stad, maar ook daarbuiten. Dankzij hun vlotte motoren hebben ze wel degelijk rijplezier te bieden. Bovendien zijn ze volledig uitgerust en bieden ze plaats aan vier personen.
Mijn beide testwagens waren voorzien van het hoogste uitrustingsniveau. Bij de Agila heet dit Enjoy, en bij de i10 is dit Lounge genaamd. In deze uitrusting moet de Agila over de toonbank gaan voor 14.195 euro als je kiest voor de versie zonder partikelfilter (14.745 euro met partikelfilter). De i10 in Lounge-uitvoering heb je al voor 11.499 euro. Een aanzienlijk verschil dus, maar je moet weten dat de Opel net iets beter uitgerust is.
Met beide wagens maak je dus een rationele maar aangename keuze, waar heel wat rijplezier aan te beleven valt.
