Dat je homo of bi bent, besef je meestal niet van het ene moment op het andere. Veel jongens zijn er een hele tijd mee bezig. Het is ook niet voor iedereen even snel duidelijk of even gemakkelijk te aanvaarden.

Al sta je er misschien niet altijd bij stil, je groeit op in een heterowereld. Reclame, films, boeken, muziek, je vrienden, familie, parochie, koppels in de klas en het gekriebel op de banken doen je geloven dat jongens enkel iets voelen voor meisjes. Ooms en tantes vragen of je nu nog altijd geen vriendin hebt en je ouders doen alvast aan voorhuwelijkssparen.

Als je dan merkt dat je verliefd bent op een jongen, moet je je verwachtingen en ideeën aanpassen, de vanzelfsprekendheden die je hebt meegekregen in vraag stellen: ‘het knopje omdraaien’. Op school, thuis en in de jeugdbeweging hoor je niet veel over homo- of bi-jongens. Soms hoor je nog dat homoseksualiteit een voorbijgaande fase is in je ontwikkeling, in ’t ergste geval een zonde of een ziekte. Of iemand maakt een grapje over homo’s met vrouwelijk gedrag.

Het is niet altijd even eenvoudig met dergelijke reacties om te gaan en misschien voel je je dan wel vreselijk alleen. Je kan het ook anders bekijken: je bent gewoon wie je bent en daar is niks mis mee. Iedereen gaat er zomaar vanuit dat je hetero bent. Nochtans is 5 à 10% van de jongens homo of bi. De kans is dus groot dat er ook in jouw klas of jeugdhuis zo’n jongen zit.

Sommige jongens tobben lang over de vraag of ze homo zijn of niet. Vaak twijfelen ze hieraan omdat ze zich bij homo’s andere jongens voorstellen dan zichzelf. Of ze worden misschien ook wel verliefd op meisjes. Jongens kunnen natuurlijk ook bang zijn zichzelf homo of bi te noemen omdat ze het niet makkelijk vinden om vinden tegen de stroom in te roeien. Er zijn ook jongens die zich gewoon niet in een hokje willen steken.

Maar homo of bi-zijn is één aspect van jezelf, daarnaast heb je nog vele andere kenmerken. En homo’s en bi’s zijn onderling even verschillend als andere mensen. Ze zijn er in alle maten en gewichten, van alle leeftijden en met heel verschillende levensstijlen, arm en rijk, dik en dun, in de stad en in het kleinste dorpje.

Toch... jezelf ‘homo’ of ‘bi’ noemen kan je een ontzettend vrij gevoel geven. Gedaan met twijfelen of uitvluchten zoeken. Je bent wie je bent en van jongens houden is leuk!

Of je homo bent, kan je enkel zelf uitmaken...

Het is er altijd geweest, denk ik. Als kind al wou ik trouwen met Greg, een jongen in m’n klas. Mama noemde het een boezemvriendje. Het woord ‘homo’ kende ik nog niet. Wist ik veel, ik vond het heel gewoon.
(Geert, 20j)

Ik ben zeker homo, 100%. En dat zou ik voor geen geld van de wereld willen veranderen. ’t Is gewoon iets heel persoonlijks. Wie dat er niet bij wil nemen, moet maar oprotten!
(Joris, 15j)

Ik noem mezelf homo, maar dat sluit niet uit dat ik ooit op een meisje verliefd kan worden. Niemand kan de toekomst voorspellen, ook hetero’s niet.
(Lieven, 19j)

Eerst was ik verliefd op Tom, en was ik homo. Nu ben ik verliefd op Hannelore, dus ben ik bi.
(Seppe, 14j)

Ik geil gewoon op jongens, moet ik nog duidelijker zijn?
(Felix, 18j)

Homo, lesbisch, bi... jongen, meisje... zwart, wit... al die vakjes hoeven niet voor mij. Ik word gewoon verliefd op mensen.
(Mohamed, 23j)


Teksten en bron: Jongen & Jongen-boekje (5de druk juli 2001)
Wel Jong Niet Hetero & Sensoa

Redacteur: Stefan
Datum: Saturday, September 14 2002