Je loopt al een tijdje rond met je gevoelens voor vrouwen en je denkt eraan het je vrienden en familie te vertellen. Voor sommigen is die stap gemakkelijk, anderen beginnen te twijfelen.

"Wat als mijn beste vriendin slecht zal reageren? Zal er niet geroddeld worden? Zal iedereen me angstvallig vermijden? Zullen alle meisjes denken dat ik op hen val?" Bi-meisjes moeten vaak extra uitleg geven. "Hoezo bi? je hebt nu toch gewoon een vriend?" of "Waarom kies je er dan niet voor om hetero te worden als je toch op jongens én meisjes verliefd kan worden?" Alsof je als bi zomaar hetero kan worden en omgekeerd. Alsof je kiest op wie je verliefd wordt.

Je kan bang en onzeker zijn, maar het is belangrijk om te beseffen dat er veel positieve kanten aan een "coming-out" kunnen zijn. Je vrienden zullen misschien juist heel blij zijn dat je hen je gevoelens hebt verteld. Je lesbisch zijn is immers een deel van jezelf en je vrienden willen ook dat deel leren kennen.

Zelf zal je je vaak opgelucht voelen: eindelijk kan je er over praten! Je hoeft vanaf nu geen uitvluchten meer te verzinnen waarom je nog geen vriendje hebt of waarom je nooit vertelt "op welk type jongen" je valt. Als je verliefd bent, kan je het van de daken schreeuwen.

Dat wil niet zeggen dat "het" vertellen altijd probleemloos verloopt. Er kan wel eens een negatieve reactie zijn. De meeste mensen hebben immers tijd nodig om eraan te wennen (net zoals jij ook tijd nodig had of hebt om het voor jezelf te aanvaarden).

Ouders hebben voor hun kinderen toekomstdromen die vaak sterk gekleurd zijn door hun eigen verwachtingen en wensen. Als ze dan zien dat hun dochter hier niet aan voldoet, kan dat voor hen ontgoochelend of pijnlijk zijn. Voor andere ouders is dat dan weer niet zo'n probleem. Probeer er met hen zoveel mogelijk met hen over te praten en gun hen de tijd om jou te aanvaarden zoals je bent.
Als ze er behoefte aan hebben om er met andere ouders over te praten, kunnen ze steeds een "Werkgroep Ouders" contacteren.

Als je niet wil, moet je het natuurlijk niet vertellen. Belangrijk is dat als je 'het' vertelt, jij er klaar voor bent en stevig in je schoenen staat. Neem de tijd die je nodig hebt! Als je er zelf geen probleem mee hebt, zal je ook meer positieve reacties krijgen. Het is heel aangenaam als je thuis niet (meer) moet zwijgen en je eindelijk vrijuit kan praten als het woord "holebi" (homo, lesbisch, bi) valt. En het gevoel bij een positieve reactie is en blijft steeds prachtig!


Enkele jaren geleden werd ik verliefd op een meisje en ik vertelde dat aan mijn vriendin. Het was geen goed idee. Binnen de korste keren wist iedereen het. Ik werd toen veel gepest...
(Karen, 15j - van de Ja, en dan?-campagne)

Iedereen in de familie en in de vriendenkring is op de hoogte, en zij hebben er allemaal positief op gereageerd. Waarom ik het verteld heb? Wel, omdat ik een vrij sterk vermoeden had dat ze daar positief op zouden reageren en omdat het je leven zoveel makkelijker maakt als ze het eenmaal weten.
(Babs, 16j)

Toen ik het vertelde hadden mijn ouders het er enorm moeilijk mee. Gelukkig draaiden ze bij na het lezen van 'Graag zien', een brochure van Gelijke Kansen in Vlaanderen. Van vriend(inn)en heb ik eigenlijk alleen maar positieve reactie gekregen, al vinden sommige meisjes het wel erg als ik hen vastpak… en dat vind ik afschuwelijk, want ik ben erg knuffelig.
(Greet, 17j.)

Natuurlijk krijg je soms ook van die stomme reacties. Mannen die bijvoorbeeld zeggen: "Als je met mij naar bed gaat, dan gaat dat wel over; je hebt het gewoon nog nooit met een echte man gedaan." Meestal antwoord ik dan: "Stuur eerst je vrouw maar eens langs."
(Mie, 24j)

De reactie van mijn moeder was wel leuk om te horen, vooral omdat ik bang was voor iets negatiefs. Zij zei me dat het er niet veel toe doet met wie ik 'thuiskom', zolang ik zelf maar gelukkig ben.
(Liesbet, 22j)

Ik heb een heel goede relatie en voel me heel gelukkig, maar ik vind het nog steeds uiterst moeilijk om mijn lesbisch zijn te uiten naar vreemden toe.
(Rachida, 19j)

Vroeger op school waren er meisjes die niet naast mij wilden zitten.
(Marieke, 21j)

Toen ik aan een vriendin voor de grap zei dat ik op een man verliefd was, begon ze te gillen van verontwaardiging. Zij is zelf 100% hetero, maar kon zich mij niet als hetero voorstellen.
(Ilka, 17j)


Teksten en bron: Meisje & Meisje-boekje (3de druk december 2001)
Wel Jong Niet Hetero & Sensoa

Redacteur: Stefan
Datum: Saturday, September 14 2002